ยามเยาว์เห็นโลกล้วน แสนสนุก
ยามหนุ่มสาว ก็หลงสุข ทุกเช้าค่ำ
กลางคน เริ่มเห็นทุกข์ สุขคู่กันหนอ
ถึงยามแก่จึงรู้เค้า โลกล้วน อนิจจัง
เมื่อเช้าเห็นหน้าอยู่
สายตาย
สายอยู่สุขสบาย บ่ายม้วย
บ่ายยิ้มอยู่รวย เย็นดับชีพ
เย็นเล่นกับลูกด้วย ค่ำม้วยดับสูญ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น