ลุงอ้ายเจอผีโพง

    ประมาณ พ.ศ.2507 ปีนั้นอากาศแห้งแล้งมาก  ต่อมาช่วงที่เริ่มเข้าหน้าฝน ก็เริ่มจะมีการทำนา ชาวบ้านที่จะทำนาจะแช่ข้าวเปลือกไว้ทำพันธุ์โดยจะแช่ในกระสอบ สมัยนั้นถนนหนทางรกหญ้าขึ้นทึบไปหมด และมีการขโมยข้าวที่แช่เป็นประจำ เพราะเป็นยุคข้าวยากหมากแพง และลุงอ้ายก็ต้องไปนอนเฝ้าข้าวเปลือกที่แช่เหมือนทุกวัน

     ยุคนั้นว่ากันว่า ผีสือ (กระสือผีผู้หญิง)ผีโพง(ผีผู้ชาย) ชอบออกหากินตอนกลางคืน ช่วงดึก ๆ โดยจะจับกบกับเขียดมากินสด ๆ และตกดึกคืนนั้นนั่นเองลุงอ้ายเห็นแสงสว่างตรงข้าวที่แกแช่ไว้ แกก็คิดว่าคงมีคนมาขโมยข้าวแน่ ๆ แกจึงค่อย ๆ ย่องลงจากเพิงพักที่ใกล้ ๆ กันพร้อมถือปืนลงไปด้วย

      เมื่อใกล้ถึงแกจึงร้องตวาดไปว่า "ใครมาขโมยข้าวว่ะ" พอสิ้นเสียงแก ร่างนั้นได้หันมาที่แก ใบหน้าของร่างนั้นมีแสงไฟสว่างจ้าลุกโชนออกจากจมูก แกเห็นจึงตกใจสุดขีด แกรีบหันหลังวิ่งหนีไม่คิดชีวิต ผีโพงวิ่งตามลุงอ้ายมาอย่างไม่ลดละ ลุงอ้ายเลยยิงใส่ผีโพงหนึ่งนัดเพื่อป้องกันตัว แต่ไม่มีความหมาย มันวิ่งตามมาอีก

       ลุงอ้ายจึงตัดสินใจวิ่งเข้าวัดครกขน่าน หรือ วัดโพธนารามในปัจจุบัน ลุงอ้ายกลัวจนตัวสั่น ผีโพงก็หายไป แกรอจนรุ่งเช้าจึงกลับบ้านแล้วเล่าเรื่องที่ประสบมา ให้ญาติพี่น้องฟังช่วงนั้นจึงไม่มีใครกล้าออกไปเฝ้าข้าวแช่อีกเลย

       เรื่องนี้ลุงอ้ายเป็นญาติผู้เขียนเองปัจจุบันเสียชีวิตแล้ว เรื่องนี้เกิดขึ้นที่ บ้านโพธนาราม ต.สันทราย อ.แม่จัน จ.เชียงราย