วันนั้นผมไปเดินตลาดเช้าแถวบ้าน
บังเอิญไปเจอน้อยโหน่งลูกใหญ่มาก ขนาดสองมือโอบคงได้แค่ครึ่งลูก
แต่ไม่ได้ถามราคาและไม่ได้ซื้อมา ยังนึกเสียดายอยู่ เพราะมัวแต่ไปซื้อผักซื้อหมูเพื่อมาทำกับข้าว
จนปัจจุบันยังไม่เคยเจออีกเลย คืออยากได้มาทำพันธุ์เพราะลูกใหญ่ดี
ว่ากันว่าเป็นผลไม้จากอเมริกากลางเข้ามาไทยตั้งแต่สมัยอยุธยา ต่อไปเป็นข้อมูลจากวิกิพีเดียครับ
น้อยโน่งเป็นไม้พุ่มขนาดเล็กถึงขนาดกลาง
มีดอกคล้ายดอกของน้อยหน่า
แต่ผลมีขนาดโตกว่า เปลือกบางแต่เหนียว ค่อนข้างเรียบ ไม่นูนเป็นตา ๆ สีเขียวจาง ๆ ปนสีแดงเรื่อ ๆ
ความสูงของลำตัวประมาณ 5-8 เมตร ใบเป็นใบเดี่ยว
ออกเรียงสลับ เป็นรูปขอบขนานแกมรูปใบหอก
หรือใบประกอบแบบขนนกออกเรียงสลับเป็นรูปใบหอก ปลายและโคนใบแหลมสีเขียวสด ปลูกได้ในดินทั่วไป
![]() |
| รูปน้อยโหน่งจากคมชัดลึก |
เนื้อในผลหนาสีขาว รสชาติหวานแต่ไม่เท่าน้อยหน่า
มีเมล็ดมาก มีคุณค่าทางอาหาร คือ วิตามินเอมากกว่าน้อยหน่า
นอกจากนี้แล้วยังมีสรรพคุณทางยา คือ ผลทั้งดิบและสุกแก้ท้องร่วง โรคบิด โรคซาง ลมจุกเสียด
แก้พยาธิในท้อง และพยาธิผิวหนัง,
รากใช้แก้เหงือกบวม รักษาโรคเรื้อน เปลือกและต้นแก้บิด ท้องเสีย เป็นยาห้ามเลือดและสมานแผล, ใบใช้ฆ่าพยาธิผิวหนัง
แก้บวมและฟกช้ำ เมล็ดใช้เป็นยาสมานแผล
นอกจากนี้แล้วทั้งผลดิบและใบสดยังสามารถใช้ต้มเอาน้ำทำเป็นสีย้อมผ้าให้สีดำและสีน้ำเงินที่สวยงามและติดทนนานอีกด้วย
คราวต่อไปถ้าเจออีกผมจะไม่พลาดครับ


ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น