คำคมน่าคิด

 

ภาพอาจไม่เกี่ยวกับบทความ จาก sodeclub.com

  

 เมื่อไร้จริยธรรม ความโลภมากของมนุษย์ก็จะทะยานถึงขีดสุด เมื่อขาดจริยธรรมก็สิ้นความเป็นมนุษย์ เราคือสิ่งมีชีวิตที่เลวที่สุดบนผืนโลก เราพากันยกย่องพินอบพิเทาคนโลภคนรวยเพื่อหวังผลประโยชน์ แต่เรากลับไม่สนใจพินอบพิเทาธรรมชาติที่ให้แต่คุณประโยชน์ตลอดกาล

(ช่วง มูลพินิจ จากหนังสือฝูงมนุษย์)

สามเหลี่ยมทองคำ

     ผาขุนมาแผ่คาด

ขอบฟ้าพาดเป็นกำแพง

โขงหลั่ง ชะลอแรง

ค่อยรินทาบมาเป็นทาง

น้ำรวกเข้าร้อยเรียง

ระหว่างเกาะเป็นแก่งกลาง

คว้างคว้างควะควั่งคว้าง

ลงร่วมของเป็นลำโขง

สบรวกสบโขงไหล

คือสายใยที่เชื่อมโยง

สามแหล่งอันจรรโลง

เป็นสามเหลิ่ยมทองคำเลอ

เลอชื่อให้ลือชาติ

สุวรรณมาศฤมาเสมอ

สามใจประสานเจอ

ทั้งลาวทั้งพม่าไทย

คือฟ้าคือดินฟาก

คือน้ำหลากเป็นลำไหล

กัปกัลป์อนันต์ไกล

มิมีใครเป็นเจ้าของ

 (เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ สามเหลี่ยมทองคำ หนังสือเขียนแผ่นดิน)

กราบพระธาตุดอยตุง

     ปู่เจ้าลาวจกตั้ง               ดอยตุง

ดอยปู่ดอยย่าพยุง                อยู่เหย้า

ดอยทาท่าอำรุง                   พื้นราบ

ดอยสบดอยสามเส้า             พระธาตุสร้างเป็นศรี

     พงพีพันลึกล้าง               ถางพง

ปลงป่าปลงเมืองปลง            ปู่เจ้า

สืบเชื้อสืบลาววงศ์                ลวจักร ราชแล

ศักดิ์สิทธิ์พระธาตุเฝ้า           ฝากพื้นมหาสมัย

     สมัยเมื่อพระเสาะสร้าง     ศรีสถาน

ธงพระพันวาพาน                 พาดพริ้ง

กำหนดเขตเอาฬาร              โดยรอบ

แสงพระกลอกฟ้ากลิ้ง           สว่างด้าวดอยสวรรค์

     มรรคาผาทอดเลื้อย        ลอยดอย

ดอยสู่ดอยถั่นทยอย             ยอดล้ม

ตะวันสาดดอยลอย              ระยับแดด

จอบจกจอบจักรก้ม              จักกู้ดอยไฉน

(เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ กราบพระธาตุดอยตุง หนังสือเขียนแผ่นดิน)

่ล่องแพแม่กก

น้ำกกโกรกผ่านภูผาขวาง

กราดกรากไปกลางเกาะแก่งหิน

น้ำเซาะเลาะไหลรวดแรงริน

นกกินปลาโฉบลงฉกปลา

เลื่อนโล้โยนกนาคนคร

เลื้อยรินดินดอนดำเริงผา

ปราดปรายดั่งเป็นแต่ปางมา

แบ่งมหาอาณาจักรจำแลงลง

แปลงชีพปรุงชนเป็นชุมเชิง

อยู่เทิงอยู่ท่าอยู่เถื่อนท่ง

ขุนพ่อพญาผาเศกผาพง

เวียงวงแว่นแคว้นนิคมคาม

คล้อยคล้อยลอยล่องลำน้ำไหล

น้ำแม่กกฉไกรฉกาจข้าม

ดึกดำบรรพ์เบื้องอันเรืองราม

สร้างสยามหล่อสยามให้ยืนยง

(เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ ล่องแพแม่กก จากหนังสือเขียนแผ่นดิน)

ครุตีข้าว

เครื่องจักรสานอันมหึมา ร่องรอยของภูมิปัญญาที่กำลังจะลบเลือน

     “ครุตีข้าว” เป็นภาชนะเครื่องจักรสานขนาดใหญ่ เมื่อเทียบกับเครื่องมือเครื่องใช้อื่น ๆ ของชาวนาในภาคเหนือ ใช้สำหรับรองรับเมล็ดข้าวในขณะตีข้าว  หรือนวดข้าวเพื่อแยกเมล็ดข้าวออกจากรวง และบรรจุข้าวเปลือก ก่อนจะนำไปเก็บยังยุ้งฉางต่อไป ครุตีข้าว ทำจากไม้ไผ่สาน มีรูปร่างคล้ายกระจาดขนาดใหญ่ เส้นผ่าศูนย์กลางของปากครุกว้างประมาณ 2.5-3 เมตร สูงประมาณ 1 เมตร มีลักษณะปากกลมบานส่วนก้นสอบเข้าเล็กน้อย

     ปัจจุบัน บทบาทของครุตีข้าวได้ถูกลบเลือนไปจากสังคมชาวนาในภาคเหนือ การจักสานครุจึงเป็นเพียงเรื่องเล่าแห่งความหลัง ชาวนาในปัจจุบันไม่นิยมใช้ครุในการตีข้าวอีกต่อไป

ครุตีข้าว

     ภาพครุตีข้าวที่บ้านผมเอง พ่อซื้อมาจากญาติเป็นใบสุดท้ายที่เหลืออยู่

ข้อมูลจากหนังสือ 750 ปีเมืองเชียงราย (เอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมเชียงราย)

เรื่องเบาหวาน

     ยายผมเป็นเบาหวานตั้งแต่อายุประมาณ 60 ปี และเป็นเบาหวานขึ้นตาเมื่ออายุประมาณ75 ปี (ตามสูตร ขึ้นตา ลงตีน ฟอกไต) แต่รักษาทัน และต้องไปรักษาที่โรงบาลมหาราชเชียงใหม่ (รพ.สวนดอก) รพ.รัฐที่ดีที่สุดในภาคเหนือครับ ก่อนกลับมารักษาต่อที่เชียงราย ปกติยายจะทานยาสมุนไพรควบคู่กับยาโรงพยาบาล ซึ่งน้าผมเขาห้ามแต่ยายไม่ค่อยเชื่อ (ปกติหมอจะห้ามอยู่แล้ว) แต่ยายโชคดีเรื่องเท้า ไม่มีแผลใด ๆ 
     ส่วนเรื่องที่เป็นประเด็นคือ ตอนนั้นค่าไตยายผมไม่ค่อยดีอยู่แล้ว และไม่รู้ใครเอาสูตรนี้มาบอก หลายคนคงเคยได้ยิน คือเอาเม็ดลิ้นจี่ล้างน้ำให้สะอาดต้มผสมกับไตหมูแล้วกินแทนน้ำจะหายจากโรคไต ยายทำไปสองเดือนแล้วกลับไปตรวจเมื่อหมอนัด ในใจนึกว่าคงหายแน่ แต่ต้องตกใจเมื่อหมอบอกว่าไตยายพังแล้ว ไปทำอะไรมา 
     หลังจากนั้นยายก็ได้ฟอกไตเรื่อยมา และฉีดอินซูลินเพื่อรักษาเบาหวาน(ฉีดอินซูลินนี่ทำมานานแล้ว) ปัจจุบันได้เสียชีวิตลงแล้วครับ (เมื่อปี 2558) รวมอายุได้ประมาณ 80 กว่า คืออยากจะบอกว่าการจะเชื่ออะไรนั้นควรพิจารณาให้ดี เพราะสูตรแต่ละสูตรอาจได้ผลกับคนบางคน บางคนอาจเป็นผลเสีย เชื่อหมอจะดีกว่า เพราะยาเขาผ่านการทดลองมาแล้วว่าใช้กับคนแล้วไม่เกิดอันตราย
     คือผมไม่ได้อยู่กับยายจึงเตือนไม่ได้ เขาอยู่กับน้า และผมก็อยู่กรุงเทพฯ นาน ๆ จะเจอท่านที อันนี้ฝากไว้เป็นข้อเตือนใจนะครับ

ว่าด้วยเรื่องกาแฟ

     กาแฟ เห็นผู้ใหญ่เขากินกันไอ้เราก็อยากกินบ้าง จำได้ว่าตอนเป็นเด็กยายชวนไปตลาดตอนเช้า เขาจะแวะร้านกาแฟแล้วสั่งคนขาย แก่ ๆ ผอม ๆ จำชื่อไม่ได้ (จริง ๆ ผมความจำค่อนข้างดี) เอาโอวัลตินให้หลานแก้วนะ ผมจำได้ว่ารู้สึกมันหวานจัดมาก เขาจะใส่นมข้นเยอะ ไม่ชอบเลย พวกนม โอวัลตินนี่กินแล้วรู้สึกมึน ๆ อยากนอน 
     ผมสังเกตุพวกผู้ใหญ่เขาสั่งกาแฟโบราณกินกัน เขาจะเอาน้มข้นใส่ก่อนก้นแก้ว (สีขาว ๆ) แล้วเอากาแฟโบราณสีดำ ๆ ค่อย ๆ เทลงไปเวลามองแล้วเราอยากกิน แต่เด็กเขาให้กินแต่โอวัลติน (อดไป)

กาแฟแท้จะมีฟอง

     ผมเคยอ่านหนังสือเก่า ๆ (ผมเป็นคนชอบอ่านหนังสือทุกประเภท) เขาพูดถึงเรื่องกาแฟว่า วิธีดูกาแฟแท้ดูไม่ยากให้ต้มน้ำร้อน ๆ แบบเดือด ๆ เลย เอากาแฟใส่แก้วไว้แล้วเทน้ำร้อนลงไป ถ้ากาแฟแท้จะมีฟองเกาะตามขอบแก้ว และคอกาแฟแท้เวลาชงน้ำต้องเดือดเหมือนนรกว่างั้น และห้ามใส่น้ำตาลรสมันจะเสีย (ผมเห็นด้วย)แต่ถ้ากินไม่ได้ให้ใส่นิดหนึ่ง (นิดเดียวนะ)
     ผมว่ากาแฟสำเร็จรูปในบ้านเรา เขาช่อง ก็โอเคนะชงแล้วไม่มีตะกอนเหลือก้นแก้ว ยี่ห้ออื่นเคยเจอ ตะกอนบาน (ไม่ได้โฆษณา) ที่เขียนมานี่ไม่ได้บอกว่าผมเป็นคอกาแฟแต่อย่างใด (ปัจจุบันกาแฟสำเร็จรูปสำหรับผม ต้องเนสกาแฟ(โกลด์)หอมที่สุด 2562 อย่าใส่นมน้ำตาลนะ) ไม่มีความรู้ความชำนาญหรอก แต่ชอบในกลิ่นและรสของมัน กินบ้างไม่กินบ้างแต่ไม่ค่อยขาด ส่วนการกินใครจะใส่อะไรก็ได้แล้วแต่ความชอบ จะร้อนหรือเย็นก็ได้
     เขาว่าถ้าเมาค้าง หรือท้องเสีย ถ้าได้กาแฟดำ ขม ๆ สักแก้วอาจหายได้