คือชื่อของสุนัขพันทาง เพศผู้ของที่บ้านผมเอง มันเกิดประมาณปี 2547 พ่อผมเก็บมันมาเลี้ยง
เนื่องจากแม่ของมันถูกนำไปกิน (เจ้าของไม่ค่อยรักหมา
ให้คนหมู่บ้านอะไรอย่าไปกล่าวถึงเลยเอามันไปกิน)ลูกมันซึ่งเหลืออยู่ไม่กี่ตัวได้ถูกคนเอาไปเลี้ยง
เหลือไอ้หมอกพ่อเลยเอามาเลี้ยงเอาไว้
เนื่องจากตอนที่มันยังเล็ก ๆ สีของมันเหมือนสีหมอกพ่อเลยตั้งชื่อมันว่า หมอก ไอ้หมอกเมื่อโตขึ้นหุ่นมันดีมาก ไม่อ้วนเพราะทางบ้านให้อาหารเป็นเวลา เช้ากับเย็น และมันชอบออกกำลังกาย
 |
| ไอ้หมอก |
เนื่องจากตอนที่มันยังเล็ก ๆ สีของมันเหมือนสีหมอกพ่อเลยตั้งชื่อมันว่า หมอก ไอ้หมอกเมื่อโตขึ้นหุ่นมันดีมาก ไม่อ้วนเพราะทางบ้านให้อาหารเป็นเวลา เช้ากับเย็น และมันชอบออกกำลังกาย
 |
| หมอกกับหมูหยอง หมาเพื่อนบ้าน |
ทุก
ๆ เช้า เจ้าหมอกจะออกจากบ้านตั้งแต่ตี 4 ทุกวัน
โดยวิ่งไปตลาดเช้าบ้านบ่อก้าง มันเป็นดาราของที่นั่น หลายคนรู้จักมันดี บางคนรัก
เมตตาสงสารมัน ซื้ออาหารให้มันกิน
 |
| กับหมูหยอง |
มันจะกลับบ้านเองประมาณ 8 โมงเช้าหลังจากกลับจากตลาด
พฤติกรรมเหมือนหมาทั่วไป ชอบติดตามเจ้าของไปทุกที่ เวลาเราจะออกจากบ้านมันจะวิ่งนำหน้าไปเสมอ
 |
| เดินเล่นหน้าบ้าน |
ไม่ว่าเราจะเดินไป ขี่จักรยาน มอเตอร์ไซค์ หรือขับรถยนต์มันจะวิ่งนำหน้าเสมอ
แต่บางครั้งเราบอกว่าไม่ให้ไป อยู่เฝ้าบ้านนะ เหมือนมันเข้าใจ มันจะไม่ไป
 |
| เหลียวมองว่ารถจะออกหรือยัง |
อยู่มาวันหนึ่ง มันไปติดหมาตัวเมียไม่ยอมกลับบ้าน แล้วโดนวางยามา
มันวิ่งกระหืดกระหอบกลับมาที่บ้าน น้ำลายฟูมปาก พ่อบอกว่าไอ้หมอกโดนยา
เลยช่วยกันจับมันเอาไว้แล้วกรอกไข่ดิบให้มันกิน เพื่อสำรอกเอายาออกมา แต่ยังไม่ดีขึ้น
สภาพของมันหอบหายใจแรง กิริยาของมันเหมือนไม่ไหวแล้ว (อาการหนักนะหมอก)
ผมจึงบอกพ่อเอามันไปส่งโรงบาลเถอะ พ่อเห็นด้วย เลยหามมันขึ้นรถและรีบบึ่งไปโรงพยาบาลทันที
ไปถึงหมอให้อุ้มมันขึ้นเตียง และฉีดคาร์บอนเข้าปากมัน ให้มันสำรอกเอายาพิษออกมา
หมอฉีดยาบำรุงหัวใจให้มัน ให้ยากลับมากินที่บ้าน มันรอดตายหวุดหวิด (พ่อจะเฝ้ามันตลอดเวลาไม่ไปไหนเลยด้วยความเป็นห่วงมันขณะที่อยู่โรงพยาบาล)
 |
| เตรียมวิ่งนำหน้ารถยนต์ |
แม่บอกว่าไอ้หมอกมีลูกเยอะเลยในตลาด มีแต่คนรักมัน มาก ปัจจุบันมันอายุ 12 ปี (พ.ศ.2559) ล่าสุดปี 2560 มันเป็นโรคมะเร็งหมาที่ใกล้กับไข่ของมัน เป็นก้อนเนื้อมีขนาดไม่ใหญ่มาก (หมอบอกเกิดจากติดตัวเมียที่มีเชื้อในตลาด) ด้วยความรักของพ่อที่มีต่อมัน นำไปคีโม 3 เข็ม หมดไปพันกว่าบาท หมอให้ไปให้อีกเข็มแต่เราไม่ไป เพราะมันเพลียมากถ้าเจออีกเข้มคงตายแล้ว ปัจจุบัน ปี 2561 มันแข็งแรงเป็นปกติดี ก้อนเนื้อที่ใกล้ ๆ ไข่แฟบหายไปเลย
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น