น้ำท่วม ไฟไหม้ ผีหลอก

(อุตรดิตถ์)

     ชายคนหนึ่งมีชีวิตอยู่อย่างยากจนมานาน ให้รู้สึกเหม็นเบื่อความจนเสียเหลือเกิน จึงเดินไปวัด ไปขอพรจากพระ

     “หลวงพ่อ! ให้พรแก่กระผมหน่อยเถอะ กระผมอยากรวยเหลือเกิน”

     หลวงพ่อกล่าวว่า

     “โยมฟังให้ดีนะ ถ้าโยมอยากรวย โยมต้องระวังของ 3 อย่างนี้ให้ดี

1.          ระวังน้ำท่วมปาก

2.          ระวังไฟไหม้ปาก

3.          ระวังผีหลอก”

     ชายคนนั้นกราบนมัสการลาพระกลับไปบ้าน ก็ไปทำตามคำพระทันที

“หลวงพ่อให้ระวังน้ำท่วมปาก เราควรจะปลูกบ้านบนที่ดอนเสียเลย น้ำจะได้ท่วมไม่ถึง

หลวงพ่อให้ระวังไฟไหม้ปากเราก็ควรทำกำแพงรั้วบ้านป้องกันไว้ให้แน่นหนา

หลวงพ่อให้ระวังผีหลอกเราก็ควรทำมุ้งอย่างดีมีคาถาอาคมติดแปะไว้อีก ผีที่ไหนก็ไม่กล้าเข้ามาหลอก”

เสร็จสรรพแล้ว แกก็ใช้ชีวิตตามปกติที่เคยเป็นมา แต่ก็ไม่ร่ำรวยสักที จึงไปหาหลวงพ่ออีกครั้ง

เมื่อไปถึงหลวงพ่อก็ถามว่า

“เป็นไงบ้างคุณโยม ร่ำรวยขึ้นหรือยังละตอนนี้ ?”

ชายคนนั้นตอบว่า

“ยังเหมือนเดิมครับหลวงพ่อ ขนาดผมทำตามคำสั่งของหลวงพ่อทุกอย่าง ก็ยังไม่มีอะไรดีขึ้น ยังจนเหมือนเดิมครับ”

“คุณโยมทำอย่างไรละ ?” หลวงพ่อถามต่อ

“ผมก็ไปสร้างบ้านอยู่บนที่สูง น้ำท่วมไม่ถึง เพราะหลวงพ่อให้ระวังน้ำท่วมปาก” ชายคนนั้นเล่าต่อ

“แล้วทำอะไรอย่างไรอีก ?”

“ผมก็ทำรั้วเป็นกำแพงอย่างดี ไม่มีทางที่ไฟจะไหม้บ้านได้ อย่าว่าแต่ปากผมเลย นี่ผมทำตามหลวงพ่อเพราะหลวงพ่อสั่งให้ระวังไฟไหม้ปาก”

“ทำอะไรต่อไปอีก ?”

“ผมทำมุ้งอย่างดี เวลานอนกลางคืนจะได้ไม่มีผีมาหลอกหลอนมุ้งของผม ไม่มีทางที่ผีจะเข้าไปได้ แถมยังมีคาถาอาคมปิดอยู่รอบมุ้ง”

“คุณโยมใช้ชีวิตอย่างไร ?”

“ผมก็ใช้ชีวิตตามปกติ เหมือนคนทั่ว ๆ ไปนั่นแหละครับ”

“คุณโยมดื่มเหล้าไหม ?”

“ดื่มซิครับ ใคร ๆ เขาก็ดื่มเหล้ากันทั้งนั้นนี่”

“คุณโยมสูบบุหรี่หรือเปล่า ?”

“บุหรี่นี่ ผมสูบมาตั้งแต่หนุ่มรุ่น ๆ เชียวแหละ”

“คุณโยม เล่นหวย เล่นการพนันอะไรหรือเปล่า ?”

“หวยนั้นผมเล่นประจำ แต่ไม่เคยถูกสักงวด การพนันอื่น ๆ ก็เล่นบ้างเป็นครั้งคราว พอเข้าพวกเข้าฝูงกับเขาได้”

หลวงพ่อฟังแล้วก็นั่งนิ่ง คิดอยู่ครู่หนึ่ง จึงกล่าวสอนว่า

“ถ้าคุณโยมหยุดได้ 3 อย่างนี้ได้ โยมก็จะร่ำรวยขึ้นตามลำดับ ที่อาตมาบอกกับโยมในวันนั้น ก็คือให้เลิกกระทำ 3 อย่างนี้แหละ ไม่เกี่ยวกับการสร้างบ้าน สร้างกำแพง และทำมุ้งนั้นเลย”

ชายคนนั้นรับฟังแล้วก็กลับไปปฏิบัติตัวใหม่ เริ่มแต่เลิกกินเหล้า เลิกสูบบุหรี่ เลิกเล่นหวยและการพนันทุกอย่าง

ไม่ช้าไม่นาน ชีวิตก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี มีคุณภาพ สุขภาพ สมรรถภาพ และร่ำรวยขึ้น มีเงินมากกว่าก่อนอย่างเทียบกันไม่ติด

ขอบคุณข้อมูลจากหนังสือรวมนิทานพื้นบ้านประจำจังหวัดภาคเหนือ โดย เอกรัตน์ อุดมพร

     

เรื่องของเท้าในโรคเบาหวานสำคัญไฉน

     แผลที่เท้าเป็นภาวะแทรกซ้อนที่เกิดบ่อยที่สุดในผู้ที่เป็นเบาหวาน และเป็นสาเหตุของการตัดขาอันดับหนึ่ง ดังนั้นจึงขอแนะนำวิธีการดูแลเท้าสำหรับผู้ที่เป็นเบาหวานดังนี้

     1.ควบคุมระดับน้ำตาลให้อยู่ในเกณฑ์ปกติ

     2.ตรวจดูเท้าและบริเวณซอกนิ้วเท้าทุกวันและตรวจดูสภาพเล็บร่วมด้วยอย่างสม่ำเสมอ ถ้ามีปัญหาสายตา อาจให้ครอบครัวช่วยดูแลเท้าให้

     3.ทำความสะอาดเท้าทุกวันและเช็ดเท้าให้แห้งสนิทเสมอ

     4.ไม่ควรแช่เท้าในน้ำร้อน

     5.ถ้าต้องการอาบน้ำอุ่น ต้องใช้มือหรือข้อศอกที่ยังมีความรู้สึกดีเป็นตัววัดอุณหภูมิ

     6.ทาครีมบาง ๆ เพื่อเพิ่มความชุ่มชื้น โดยเว้นบริเวณซอกนิ้วเท้า เนื่องจากเป็นบริเวณที่อับชื้นได้ง่ายอยู่แล้ว การทาครีมอาจทำให้เกิดเชื้อราได้ง่าย

     7.ตัดเล็บพอดีขอบ ไม่ตัดลึกลงไปเพราะอาจทำให้เกิดแผลหรือเล็บขบได้

     8.ไม่ควรใช้มีดโกนในการขูดหนังแข็งเอง และไม่ควรใช้สารเคมีใด ๆ กับเท้า

     9.สวมถุงเท้ารองเท้าเวลาเดิน ห้ามเดินเท้าเปล่า เลือกถุงเท้าที่ระบายอากาศได้ดี ขอบไม่รัด

    10.ก่อนสวมรองเท้า ตรวจสอบสภาพรองเท้าทุกครั้ง สำรวจดูว่ามีส่วนชำรุดหรือมีเศษวัสดุที่อาจก่อให้เกิดอันตรายอยู่ในรองเท้าหรือไม่

    11.ป้องกันอันตรายจากความร้อนและความเย็นโดยห้ามเดินเท้าเปล่าบริเวณพื้น

    12.ดูแลระบบไหลเวียนของเลือดที่เท้าโดยห้ามสูบบุหรี่ หลีกเลี่ยงการนั่งไขว่ห้าง หรือพับเพียบทับขาตัวเองนาน ๆ อย่านั่งห้อยเท้านาน ๆ ควรยกเท้าสูง และบริหารเท้าเป็นระยะ ๆ

    13.ออกกำลังกายทุกวันผู้ป่วยที่มีความเสี่ยงต่ำควรออกกำลังกายด้วยการเดินวันละ 30 นาที สัปดาห์ละ 3-5 ครั้ง ผู้ป่วยที่มีความเสี่ยงสูงควรปรึกษาแพทย์ก่อนการออกกำลังกาย

ผศ.พญ.ชื่นชม ชื่อลือชา อาจารย์แพทย์เวชศาสตร์ฟื้นฟู โรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จากเดลินิวส์

คติธรรม

     ยามเยาว์เห็นโลกล้วน       แสนสนุก

ยามหนุ่มสาว ก็หลงสุข           ทุกเช้าค่ำ  

กลางคน เริ่มเห็นทุกข์            สุขคู่กันหนอ

ถึงยามแก่จึงรู้เค้า                  โลกล้วน อนิจจัง   

     เมื่อเช้าเห็นหน้าอยู่          สายตาย

สายอยู่สุขสบาย                   บ่ายม้วย

บ่ายยิ้มอยู่รวย                      เย็นดับชีพ

เย็นเล่นกับลูกด้วย                ค่ำม้วยดับสูญ

คติเตือนใจให้ได้คิด

     พ่อแม่ก็แก่เฒ่า      จำจากเจ้าไม่อยู่นาน

จะพบจะพ้องพาน        เพียงเสี้ยวของคืนวัน

ใจจริงไม่อยากจาก       เพราะยังอยากเห็นลูกหลาน

แต่ชีพไม่ทนนาน         ย่อมร้าวรานสลายไป

ขอเถิดถ้าสงสาร          อย่ากล่าวขานให้ช้ำใจ

คนแก่ชะแลวัย            คิดเผลอไผลเป็นแน่นอน

ไม่รักก็ไม่ว่า               เพียงเมตตาช่วยอาทร

ให้กินและให้นอน        คลายทุกข์ผ่อนพอสุขใจ

เมื่อยามเจ้าโกธรขึ้ง      ให้นึกถึงเมื่อเยาว์วัย

ร้องให้ยามป่วยไข้        ได้ใครเล่าเฝ้าปลอบโยน

เฝ้าเลี้ยงจนโตใหญ่      แม้เหนื่อยกายก็ยอมทน

หวังเพื่อจะได้ผล         เติบโตจนสง่างาม

ขอโทษถ้าทำผิด         ขอให้คิดทุก ๆ ยาม

ใจแท้มีแต่ความ           หวังติดตามช่วยอวยชัย

ต้นไม้ที่อยู่ใกล้ฝั่ง        มีหรือหวังอยู่ได้นาน

สักวันหนึ่งล้มไป          ละทิ้งฝั่งไว้ให้วังเวง

พ่อแม่เลี้ยงลูก

ยามมีกิจ         หวังให้เจ้า     เฝ้ารับใช้
ยามป่วยไข้     หวังให้เจ้า     เฝ้ารักษา
ยามถึงคราว    ล่วงลับไป      ดับชีวา
หวังเจ้า          ช่วยปิดตา     เวลาตาย

คติเตือนใจในการทำงาน

ถ้าทำงานแข่งกับสังคม        ทางแห่งความล่มจมจะตามมา

ถ้าทำงานเห็นแก่หน้า          จะพบกับปัญหาเรื่อยไป

ถ้าทำงานเห็นแก่ได้            อย่าหวังน้ำใจจากเพื่อนฝูง

ถ้ากลัวเกินไป                   จะทำอะไรไม่สำเร็จ 

ถ้ากล้าจนเกินงาม              จะพบกับความเดือดร้อน

ถ้าขาดความพอดี              จะเป็นหนี้ตลอดกาล

ถ้าหวังแต่ความสนุก           จะพบกับความทุกข์อย่างมหันต์

ถ้าขาดความยั้งคิด             ชีวิตทั้งชีวิตจะหมดความหมาย

ถ้าทำใจได้สงบ                 จะพบแต่ความเยือกเย็น

เรือนสามน้ำสี่ ผู้หญิงพึงปฏิบัติ

      เรือนสามคือ
1. เรือนนอน เมื่อตื่นนอนแล้ว เก็บผ้าห่มครัวนอนให้เรียบร้อย
2. เรือนครัว เมื่อทำครัวเสร็จเรียบร้อยแล้วให้ทำความสะอาดเสมอ
3. เรือนผม ให้หมั่นสระผม อย่าให้มีกลิ่นเหม็นทำความสะอาดเสมอ
      น้ำสี่คือ
1. น้ำรัก เป็นผู้หญิงเป็นภรรยาต้องมีใจสัตย์ซื่อต่อสามี
2. น้ำแรง ช่วยในการทำงาน เพื่อแบ่งเบาภารกิจ
3. น้ำจิตต์ ไม่โมโหโกธรง่าย พูดจาอ่อนหวาน
4. น้ำใจ รู้จักประนีประนอม  รู้จักอภัยซึ่งกันและกัน

นึกว่าข้าศึก

     เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นที่จังหวัดเชียงราย ในราวปี พ.ศ.2504 ในขณะที่ได้มีการฝึก ตชด.ที่บริเวณตอยตุง อ.แม่จัน(ในขณะนั้น)ตอนนั้นเป็นเวลากลางคืน ซึ่ง ตชด.ได้เข้าพักผ่อนในเต้นท์นอนกันหมดแล้ว
อาจจะมีแค่เวรยามคอยดูแลเท่านั้น ที่เต้นท์นอนหลังหนึ่งได้ถูกเปิดขึ้นมาในกลางดึก ซึ่ง ตชด.อาจซักถามแล้วแต่ไม่ตอบจึงคิดว่าข้าศึกเข้ามาจะทำร้าย จึงยิงเข้าไปหนึ่งนัด หลังจากถูกยิงผู้บุกรุกได้หนีไป แต่ไม่มีการติดตาม รอจนรุ่งเช้า จึงได้ติดตามค้นหา ซึ่งผู้ถูกยิงได้ทิ้งรอยเลือดไว้เป็นทางยาว รอยเลือดได้ไปถึงป่าช้าของชาวเขาเผ่าอาข่า และได้หายไปในรู ๆ หนึ่ง เจ้าหน้าที่จึงได้คุยกับผู้ใหญ่บ้านที่นั่น และขอกำลังชาวบ้านช่วยกันขุดรูนั้น ขุดไปไม่ลึกเท่าไหร่นัก จึงได้เจอ ศพของผู้หญิงคนหนึ่ง จึงได้ช่วยกันนำขึ้นมา สอบถามดูไม่มีใครรู้จักจึงให้ชาวบ้านนำไปฝังศพต่อไป